Relatief rustig (15/12 – 20/1) [20/01/2007]
Excuses voor de lange stilte, maar er valt ook niet zo gek veel te vertellen, op medisch gebied tenminste. (Gelukkig maar!)
Er begint langzaam een beetje een ritme te ontstaan: Ik krijg eens per maand een infuus vincristine (chemo) en een week prednisolon. Ik voel me dan een paar dagen goed. Halvewege de week krijg ik last van pijn in mijn lage rugwervels. Aan het einde van de week begin ik met puri-nethol tabletten (ook chemo), dan volgen een paar dagen spierpijn door het uitwerken van de prednisolon. Vervolgens voel ik me ruim een week goed, daarna word ik langzaam steeds moeier, tot twee weken later, deze cyclus zich weer herhaald.
Op niet-medisch gebied is wel redelijk wat gebeurd. Een paar dagen voor de kerst ben ik bij de afstudeerborrel van een mede-Faustonaut geweest, die vaak bij mij op bezoek komt. (Nogmaals van harte, Thijs!) Ik heb het daar tot na twaalven uitgehouden, voor mij een flinke prestatie! Als je erover nadenkt eigenlijk wel heel vreemd: het was voor mij, als student(!), de eerste keer in ruim een jaar dat ik nog na twaalven uit was.
Op eerste kerstdag zijn de ouders van mijn moeder op bezoek geweest en hebben we erg lekker gegeten! Tweede kerstdag op bezoek bij pap’s familie in de Noord-Oostpolder, opnieuw lekker en te veel gegeten. Ook gezellig bijgepraat met mijn neven, die ik toch al enige tijd niet meer gezien had.
Op 27 december ging Robbert (mijn broertje van 17) tien dagen naar Oostenrijk voor een snowboardvakantie met een jongerenreis. Hij heeft er heel erg van genoten: tien dagen snowboarden en zuipen, wat wil je nog meer? Of te wel: volgend jaar weer en deze zomer met dezelfde organisatie op surfvakantie!
Daarna natuurlijk Oud en Nieuw, zonder Robbert. Ik had voorgesteld dat ik het eten zou maken voor Oudjaarsavond: een zelfgemaakt uiensoepje vooraf en de rest van de avond teren op diverse hapjes. Heb dus ongeveer de hele dag in de keuken gestaan om gevulde eieren, zalm-rolletjes, rookvlees-kaashoorntjes, toastjes en diverse bladerdeeghapjes te maken. Ik was aan het eind van de dag dan ook behoorlijk afgepeigerd, maar het was wel erg gezellig, zelfs zonder Robbert.
De tweede week van januari begonnen een aantal nieuwe vakken op de universteit, die ben ik gaan volgen. (Nu maar hopen dat ik dat wat lang volhoud dan vorige keer.) Ik volg symmetrie en fysische chemie 2 (FC2). Symmetrie gaat over welke symmetrieën zich in moleculen bevinden, hieruit je allerlei eigenschappen afleiden en vereist flink wat inbeeldingsvermogen om alle symmetrieassen, spiegelvlakken en inversies te vinden, maar het is tot nu toe goed te volgen. FC2 gaat over vrije energie. Op zich al een lastig begrip: het is min-of-meer de energie die een groep moleculen ‘over’ heeft om mee te reageren. Met fysische chemie kun je bijvoorbeeld verklaren waarom gassen niet zomaar op de grond vallen, terwijl vloeistoffen en vaste stoffen dat wel doen. Het is een lastig vak, want de meest ingewikkelde natuurkundige formules vliegen er over het bord met duizelingwekkende snelheid. Halfafgeleiden, sommaties en dubbele integralen worden gebruikt en omgeschreven alsof het makkelijk is. Het vak is eigenlijk meer wiskunde dan scheikunde. Maar, ondanks de moeilijkheidsgraad, is toch wel erg fijn om mijn hersens eens voor iets anders te gebruiken dan het bekijken van grappige filmpjes op internet.
Afgelopen donderdagochtend is mijn opa van pa’s kant overleden. Hij is gelukkig wel vredig en zonder pijn gestorven. Ook was er iemand van de verzorging bij. Het ging al een paar maanden niet zo goed met hem, zijn lichaam was gewoon helemaal op. Hij is 86 geworden, dus op een zeer respectabele leeftijd overleden. Woensdag gaan we naar de begrafenis.
Als alles zo rustig blijft, zal ik komende tijd niet vaker dan zo’n één keer per maand updaten, dat is gewoon niet echt nodig. (Laten we maar hopen dat het niet nodig blijft!)
Half februari staat er bij een ons een weekje vakantie gepland in Duitsland, dan gaat de rest van het gezin skiën en ben ik er ook even lekker uit. Ik ga zelf niet skiën, want dat durf ik voorlopig nog niet aan i.v.m. zwakke botten en mijn geringe conditie. Er kan helaas nog wel een kink in de kabel komen, want mijn pa heeft nu al maanden last van zijn schouder. Wellicht moet hij geopereerd worden. Het skiën zou dan niet door kunnen gaan. Toch gaan we ook dan een weekje weg, maar dan naar een hotelletje in Nederland.