Het normale leven [3/09/2007]
Het gaat nu erg goed met me, zo zonder chemotherapie. Ik heb meer energie en voel me gewoon een stuk beter. Als ik nu moe ben, is dat omdat ik dan veel gedaan heb. Ik heb nog wel wat weinig uithoudingsvermogen en af en toe heb ik nog wel last van mijn rug. Maar wat wil je ook na twee jaar chemotherapie?
Er is meer goed nieuws: afgelopen woensdag ben ik bij de cardioloog geweest en er is geen extra ingreep nodig. Een tijdje geleden is er 24 uur lang met een zgn. holterkastje een cardiogram gemaakt. Daaruit bleek dat, wanneer ik last had van mijn hart, dit een ‘normale’ overslag was. Mijn hartslag is dan wat onregelmatig, maar de extra slagen zijn wel normale hartslagen. Dit is ongevaarlijk en hebben gezonde mensen hebben er ook wel eens last van. Ik heb het alleen wat vaker. Medicijnen voor mijn hart moet ik nog wel even blijven slikken, want ik heb niet echt last van bijwerkingen van de pillen en misschien nemen de klachten toe als ik ermee stop.
Laatste keer dat ik bij mijn eigen arts was, bleek dat mijn bloedwaardes gewoon langzaam weer opkwamen. Zoals het hoort. Dus dat gaat ook goed. Mijn volgende afspraak is pas over twee maanden! HA! Binnenkort zullen een aantal medicijnen stoppen. Met één medicijn ben ik al gestopt, de maagbeschermer. Toen ik nog chemo had, kreeg ik gelijk het zuur of maagpijn als ik dit niet slikte, maar nu gaat het prima zonder.
Ik merk dat ik heel graag weer allerlei dingen wil gaan doen, maar dat ik dat natuurlijk langzaam moet opbouwen en niet allemaal tegelijk kan doen. Daarom zal ik nu eens in de drie maanden een soort ‘evalutatie’ doen om te kijken of ik iets nieuws op kan pakken. De komende drie maanden zal ik dus gewoon kijken hoe het met mijn studie gaat, die morgen weer van start gaat. Als dat helemaal goed gaat, dan ga ik over drie maanden misschien weer rijles nemen of een kamer zoeken.
Hiermee wil ik dan ook eigenlijk mijn weblog afsluiten. Ik ben nu gewoon bezig om mijn normale leven weer op te pakken. De leukemie is voorbij en als het goed is komt het nooit meer terug. De website zal nog wel online blijven, vooral voor de mensen die meer informatie zoeken over leukemie, maar ik zal de site alleen nog bijwerken als er echt iets aan de hand is. Kortom: geen nieuws = goed nieuws.
Aan al mijn lezers: ik wens jullie het allerbeste en ik hoop hier nooit meer te hoeven schrijven.
Alexander.
