Is dit dan eindelijk het laatste bericht? [12/05/2009]
Na het feestje op mijn verjaardag heb ik mentaal de overstap van ziek naar beter gemaakt. Daarom wil ik met dit bericht het weblog (weer) afsluiten: ik ben niet ziek meer, ik ben weer gewoon mezelf!
Het is nu bijna een jaar na de transplantatie en het gaat gelukkig weer erg goed met me. De laatste maand ben ik een behoorlijk bezige bij geweest. Ik loop twee dagen in de week practicum van 9 tot 5 (meestal ga ik wel tussen 3 en 4 naar huis, omdat ik dan niet meer op mijn benen kan staan). Daarnaast heb ik mijn eigen bedrijfje opgezet. Ik ben al een tijdje bezig met wat webdesign en computeronderhoud voor diverse bedrijven, maar de laatste tijd heeft dit echt een vlucht genomen. Daarom heb ik een KvK- en BTW-nummer aangevraagd en meteen maar een zakelijke girorekening geopend. Dan is allemaal wat meer officieel.
Ook met mijn rijlessen gaat het lekker. Op advies van mijn rijinstructeur, ben in naar een andere rijschool overgestapt, deze instructeur is namelijk gespecialiseerd in rijlessen voor mensen met een beperking. Door mijn rotte rug kan ik mijn bovenlichaam niet meer goed draaien en heb ik waarschijnlijk speciale spiegels nodig. Binnenkort moet ik daarom met iemand van het CBR een rondje rijden om te kijken of ik met mijn ‘handicap’ wel in staat ben om überhaupt auto te mogen rijden. Volgens de nieuwe instructeur, moet dat geen probleem zijn, mensen met ergere handicaps zijn ook goedgekeurd. Dus, na deze goedkeuring wordt het tijd om het examen aan te vragen. Ik ben, voordat ik ziek werd, al drie keer gezakt, maar ik zie dat nu niet zo snel nog eens gebeuren. Ik vind het autorijden veel minder eng en ben ook veel meer overtuigd van mijn eigen kunnen. Dus dat moet die examinator dan ook wel zien en mij gewoon dat roze pasje geven, potdorie!
De laatste weken ben ik op rustige dagen ook veel bezig met wat verwerking. Regelmatig moet ik terugdenken aan de narigheid in het ziekenhuis en alles daaromheen, want wat mij de afgelopen jaren is overkomen is natuurlijk hele kluif om te moeten verwerken. Ik heb nog regelmatig nachtmerries en dagen dat ik niet vooruit te branden ben. Ik houd de antidepressiva er dus voorlopig nog maar even in.
Als ik zo terugkijk in de tijd, zie ik ook pas goed wat ik allemaal in heb moeten leveren. Ik ben een hoop kwijtgeraakt aan zorgeloosheid en naïviteit, maar ook fysiek heb ik behoorlijk ingeleverd. Ik heb nu een hartkwaal, ingezakte wervels en ben hoogstwaarschijnlijk voorgoed onvruchtbaar. Bovendien heeft die stomme kutziekte me van bijna vier jaar van mijn leven beroofd en dan ook nog eens op de piek van het leven.
Maar! Zoals Johan Cruijff al zei: “Elk nadeel hep z’n voordeel!”
Want, naast alles wat ik in heb moeten leveren, heeft het hele ziekteverloop ook wel wat opgeleverd. Ik ben veel over mezelf te weten gekomen, waardoor ik meer overtuigd ben van mezelf en mijn kunnen:
Wat is nu écht belangrijk?
Als je oog-in-oog met de dood hebt gestaan, realiseren je je pas goed wat er écht belangrijk is. En als je lange tijd weinig om handen hebt gehad, omdat je ziek bent, heb je ook nog eens voldoende tijd om daar eens goed over na te denken. Ik heb dan ook een paar levenslessen opgedaan, die ik graag met jullie wil delen en hieronder onder woorden probeer te brengen.
Geniet van de kleine dingen!
Je kunt van alles genieten: de zon die schijnt, een kopje thee, wind mee op de fiets of dat lekkere gevoel van een vers opgemaakt bed.
De website 1000 Awesome Things is het perfecte voorbeeld van dit idee.
Van je vrienden moet je ‘t hebben.
Geld, macht en schoonheid betekenen niets als je je leven niet zeker bent, alleen familie en vrienden kunnen je dan een helpende hand bieden.
Friendship is a priceless gift,
that cannot be bought of sold.
But its value is far greater,
than a mountain made of gold.
For gold is cold and lifeless,
It can not see or hear.
And in a time of trouble,
it is powerless to cheer.
It has no ears to listen,
no heart to understand.
It can not bring you comfort,
or provide a helping hand.
Power, riches and beauty,
have no value in the end.
If you can not share their virtues,
with a real, true friend.
Vrij naar gedicht van een onbekende schrijver.
Als je maar gelukkig bent.
Haal je geluk uit de dingen die je wél hebt, in plaats van je te fixeren op de dingen die niet hebt. Ook het geluk zit ‘m vaak in de kleine dingen.
Van een nóg grotere auto of een nóg strakkere buik wordt je echt niet gelukkig. Juist spelende kinderen die helemaal onder de modder zitten, een spannende film die tóch nog goed afloopt of een eend met eendenkuikens in de sloot. Dat soort dingen geven je soms zo’n ultiem geluksgevoel. Het gevoel dat je hart uit elkaar wil klappen. Er is toch niets beters in de wereld?
Mensen zijn dat positieve beeld een beetje kwijt, het gaat er allemaal maar om wie de beste mobiel heeft of de duurste auto. Er wordt vooral gelet op wat er niet goed is en wat beter kan. Maar kijk nu toch eens naar alles wat wél goed is en beter is. Er is zo veel moois in de wereld.
Hou van jezelf.
Je kunt heel veel in je leven veranderen, zoals de mensen waar je mee omgaat, wat voor werk je doet of waar je je vrije tijd aan besteedt. Alleen je zal het altijd met jezelf moeten doen. Dus: wees trots op jezelf, gooi je masker af en sta voor wie je bent. Als mensen jou niet wilt accepteren zoals je bent, dan zijn zij niet wie je zoekt.
Dan hoop ik nu, met deze enigszins epische post, dit weblog voorgoed af te sluiten.
Bedankt voor alle steun! Ik hou van jullie!
Alexander.